Przyczyny bólu pleców
Ból pleców ma często różne przyczyny, które zazwyczaj wynikają z napięć mięśniowych. Te napięcia często powstają w wyniku niewłaściwej postawy ciała lub braku ruchu. Również stres odgrywa znaczącą rolę, ponieważ może również powodować bolesne napięcia w mięśniach pleców.
W rzadziej występujących przypadkach ostry ból pleców jest wynikiem poważnych schorzeń, takich jak przepuklina dysku, artroza stawów kręgowych lub osteoporoza. W przypadku niespecyficznych bólu pleców, które nie mają widocznej strukturalnej przyczyny, metody badawcze, takie jak rentgen czy MRI, zazwyczaj nie wykazują nieprawidłowości.
Dodatkowo, długotrwały brak ruchu oraz nadmierne obciążenia związane z ciężką pracą fizyczną przyczyniają się do powstawania bólu pleców. Dlatego ważne jest, aby zwracać uwagę na zrównoważoną aktywność fizyczną oraz zdrową postawę, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia bólu pleców.
Niespecyficzne napięcia mięśniowe
Niespecyficzne napięcia mięśniowe są często wynikiem jednostronnych obciążeń lub niewłaściwych postaw, które są spowodowane długotrwałym siedzeniem i brakiem ruchu. Te napięcia często prowadzą do bolesnych stwardnień mięśni, zwanych również myogelozami, i mogą znacznie ograniczać ruchomość.
Obciążenia psychospołeczne, takie jak stres, również przyczyniają się do zwiększenia napięcia mięśniowego, szczególnie w okolicy szyi i pleców. Przewlekłe napięte mięśnie mogą w dłuższej perspektywie wywołać zmiany fizyczne i prowadzić do przedwczesnego zużycia kości i stawów.
Co więcej, przewlekłe bóle spowodowane napięciami mięśniowymi mogą uczynić układ nerwowy bardziej wrażliwym, co może nasilać odczuwanie bólu. Ważne jest, aby jak najszybciej podjąć działania w celu złagodzenia i zapobiegania, aby zminimalizować ryzyko długotrwałych dolegliwości fizycznych i zachować jakość życia.
Przepuklina dysku
Przepuklina dysku występuje, gdy galaretowate jądro dysku wychodzi z jego pierścienia włóknistego i uciska sąsiednie nerwy. Może to prowadzić do intensywnego bólu pleców, który często towarzyszy zaburzeniom czucia w ramionach lub nogach. W poważnych przypadkach może wystąpić nietrzymanie moczu i stolca.
Zużycie dysków zaczyna się już od 20. roku życia, co powoduje, że tracą one wodę i stają się mniej elastyczne. Nagłe ruchy lub podnoszenie ciężkich przedmiotów mogą wywołać przepuklinę, szczególnie gdy dysk jest porowaty i pęknięty w wyniku procesu starzenia.
W przypadku silnego bólu pleców i paraliżu w jednej nodze może być konieczna operacja w celu odciążenia nerwów, jednak nie zawsze można zapewnić, że ta metoda prowadzi do całkowitej ulgi w bólu. Dlatego prewencyjna opieka i świadome podejście do obciążenia fizycznego są kluczowe, aby zminimalizować ryzyko przepukliny dysku.
Reumatyzm
Reumatyzm może być istotną przyczyną bólu pleców, a związane z nim objawy są kluczowe dla postawienia diagnozy. Do chorób reumatycznych, które mogą wywoływać bóle pleców, należą reumatoidalne zapalenie stawów, osiowa spondyloartropatia (choroba Bechterewa) oraz łuszczycowe zapalenie stawów.
W przypadku tych schorzeń często występują przewlekłe bóle w środkowej i dolnej części pleców, często towarzyszące innym objawom, takim jak sztywność czy obrzęki. Innym aspektem jest zużycie stawów (artroza), które może również dotyczyć stawów kręgowych i powodować bóle pleców.
Leczenie bólu pleców spowodowanego reumatyzmem wymaga interdyscyplinarnego podejścia. Lekarze i terapeuci muszą zarówno łagodzić bóle, jak i leczyć podstawowe schorzenie reumatyczne, aby osiągnąć długoterminową poprawę.
Inne specyficzne schorzenia
Inne specyficzne schorzenia, które mogą powodować bóle pleców, to między innymi choroby zapalne, takie jak reumatyzm, które prowadzą do przewlekłych dolegliwości. Ponadto degeneracyjne schorzenia kręgosłupa, takie jak spondyloza, mogą również stanowić źródło bólu pleców.
Infekcje, takie jak infekcja dysku lub trzonu kręgu, są rzadsze, ale poważne, ponieważ mogą wywoływać ostry ból i objawy zapalne. Również wady postawy kręgosłupa, takie jak skolioza czy lordoza, mogą prowadzić do przewlekłych dolegliwości.
Kolejną specyficzną przyczyną są tzw. „bóle pleców związane z ciążą”, które mogą wystąpić w wyniku zmian hormonalnych i dodatkowego obciążenia pleców podczas ciąży.
Na koniec należy uwzględnić czynniki psychiczne, ponieważ stres i obciążenia emocjonalne mogą nasilać odczuwanie bólu, co prowadzi do błędnego koła.
Objawy bólu pleców
Ból pleców jest powszechnym problemem i może wywoływać różne objawy. Osoby dotknięte tym problemem często opisują bóle jako ciągnące, palące lub kłujące. Najczęstszą formą są bóle krzyża, które występują w dolnej części pleców i mogą zaczynać się zarówno nagle, jak i stopniowo.
Te bóle mogą nie ograniczać się tylko do pleców, ale także promieniować do innych części ciała, takich jak ramiona, ręce, pośladki i nogi. Takie promieniowanie może wskazywać na problemy mięśniowe lub schorzenia kręgosłupa.
Dokładna diagnoza bólu pleców często jest skomplikowana, ponieważ wiele osób dotkniętych tym problemem nie ma wyraźnej przyczyny fizycznej. Specjaliści często potrzebują dużego doświadczenia, aby prawidłowo zidentyfikować przyczyny. Możliwe przyczyny objawów to napięcia mięśniowe, choroby uszu lub nawet zapalenia narządów wewnętrznych. Różnorodność objawów i przyczyn wymaga zróżnicowanego podejścia, aby znaleźć odpowiednie leczenie.
Bóle w dolnej części pleców
Bóle w dolnej części pleców są częstym cierpieniem i często związane są z napięciami mięśniowymi, które mogą ograniczać ruchomość. Nagły ból, znany jako rwie kulszowej lub lumbago, często występuje po określonym ruchu i może pojawić się niespodziewanie bez wcześniejszych dolegliwości. Kiedy ból promieniuje z pleców do nóg, mówi się o lumbo-ischialgii, która często jest spowodowana podrażnieniem korzeni nerwowych w odcinku lędźwiowym kręgosłupa.
Badanie przeprowadzone w Niemczech w 2007 roku wykazało, że 85% respondentów doświadczyło przynajmniej raz bólu pleców, z czego 31% tych osób miało przewlekłe dolegliwości. Ból pleców może być spowodowany napięciami mięśniowymi, degeneracyjnymi zmianami trzonów kręgowych i dysków oraz chorobami zapalnymi. Dokładna diagnoza i odpowiednie leczenie są ważne, aby złagodzić dolegliwości i uniknąć długotrwałych uszkodzeń.
Objawy towarzyszące
Ból pleców może towarzyszyć wiele objawów, które mają zarówno charakter fizyczny, jak i psychiczny. Często występują napięcia mięśniowe i ograniczenia ruchowe, które znacznie wpływają na mobilność i jakość życia osób dotkniętych tym problemem. Ponadto przewlekłe bóle pleców mogą prowadzić do obniżonej wydajności, co może negatywnie wpływać na miejsce pracy.
Psychiczne objawy towarzyszące są również powszechne. Stres i lęki często nasilają bóle i prowadzą do błędnego koła napięcia i dyskomfortu. To pokazuje, że ponad 70 procent pacjentów z bólem pleców cierpi na problemy psychiczne.
Dodatkowo, zaburzenia snu są częstym skutkiem bólu pleców, ponieważ osoby dotknięte tym problemem często mają trudności w znalezieniu wygodnej pozycji do snu. Ogólnie rzecz biorąc, ważne jest, aby uwzględnić zarówno fizyczne, jak i psychiczne objawy towarzyszące bólowi pleców, aby umożliwić holistyczne leczenie.
Diagnostyka bólu pleców
Diagnostyka bólu pleców rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu, w którym lekarz starannie pyta o historię choroby pacjenta. W przypadku niespecyficznych bólu pleców często występują poprawy w ciągu pierwszych sześciu tygodni, bez konieczności stosowania ukierunkowanego leczenia. Ważne znaki ostrzegawcze, takie jak gorączka, objawy paraliżu lub zaburzenia funkcji pęcherza i jelit, wymagają jednak natychmiastowych badań lekarskich, aby wykluczyć poważne schorzenia.
Metody obrazowania, takie jak rentgen, CT lub MRI, często są mało informacyjne w przypadku niespecyficznych bólu pleców i w niektórych przypadkach mogą być szkodliwe. Dlatego kliniczne badanie objawów, ocena odruchów mięśniowych oraz pomiar prędkości przewodzenia nerwowego są kluczowe dla rzetelnej oceny diagnostycznej. W ten sposób zapewnia się, że przyczyny bólu pleców są prawidłowo rozpoznawane i leczone.
Wywiad i badanie fizykalne
W wywiadzie lekarz prowadzi szczegółową rozmowę z pacjentem, aby uzyskać pełny obraz bólu pleców. W szczególności pyta o czas trwania i źródło bólu oraz ewentualne wypadki. Zbierane są ważne informacje dotyczące wyzwalaczy i czynników ryzyka, aby zidentyfikować możliwą przyczynę.
Badanie fizykalne obejmuje palpację mięśni w poszukiwaniu bolesnych lub napiętych miejsc. Ponadto testowane są odruchy i ruchomość, aby uzyskać dodatkowe wskazówki dotyczące przyczyny bólu. Towarzystwa medyczne zalecają, aby w przypadku niespecyficznych bólu pleców przeprowadzać badania obrazowe tylko wtedy, gdy podejrzewa się poważne przyczyny.
Łącząc wywiad i badanie fizykalne, można zazwyczaj wykluczyć wiele poważnych problemów zdrowotnych, co sprawia, że często nie są potrzebne dalsze, kosztowne badania. Takie podejście umożliwia ukierunkowane leczenie i wsparcie pacjenta bez zbędnego obciążenia.
Metody obrazowania (rentgen, MRI)
Metody obrazowania, takie jak rentgen, MRI i CT, są kluczowe dla diagnozy bólu pleców, szczególnie gdy te trwają dłużej. W większości przypadków ogólnych bólu pleców takie procedury nie są jednak konieczne, chyba że dolegliwości utrzymują się przez cztery do sześciu tygodni lub istnieje podejrzenie poważnej choroby. W przypadku przewlekłych bólu pleców, które trwają dłużej niż dwanaście tygodni, zaleca się stosowanie obrazowania, aby zawęzić przyczynę. Te procedury pomagają odróżnić różne problemy strukturalne, takie jak przepukliny dysków czy zużycie, nawet jeśli nie są one bezpośrednio związane z bólem pleców. Jeśli w przypadku przewlekłych bólu pleców nie osiągnięto poprawy dzięki terapii zachowawczej, może być konieczna dyskografia w dotkniętych dyskach, aby zidentyfikować bolesne pęknięcia. Metody obrazowania odgrywają zatem ważną rolę w ustalaniu dokładnej przyczyny bólu pleców i wprowadzaniu odpowiednich działań terapeutycznych.
Diagnostyka różnicowa
Diagnostyka różnicowa w przypadku bólu pleców obejmuje strukturalne badanie kliniczne w celu zidentyfikowania różnych przyczyn. Oprócz zebrania wywiadu lekarz sprawdza lokalne napięcia mięśniowe, ruchomość oraz różnice w długości nóg. Ocena deficytów funkcjonalnych w zakresie krążenia, motoryki i czucia jest również brana pod uwagę.
Ważne wskazówki, które uznaje się za „czerwone flagi”, takie jak nowe objawy paraliżu czy zaburzenia funkcji pęcherza i jelit, wymagają bardziej szczegółowej diagnostyki obrazowej, na przykład za pomocą rentgena, CT lub MRI. Te procedury są kluczowe dla rozpoznania zmian strukturalnych w układzie szkieletowym.
Należy pamiętać, że często rzeczywiste problemy dotyczą mięśni i powięzi, które nie są widoczne w standardowych badaniach obrazowych. Degeneracyjne zmiany dysków są powszechne w dorosłym życiu, jednak często nie są one jedyną przyczyną ostrych bólu pleców, które mogą mieć różnorodne źródła.
Możliwości terapeutyczne w przypadku bólu pleców
W przypadku bólu pleców dostępne są różne możliwości terapeutyczne. Leki przeciwbólowe, takie jak paracetamol lub niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), mogą często skutecznie łagodzić dolegliwości, ale powinny być stosowane regularnie. Jeśli leczenie farmakologiczne nie jest wystarczające, formy terapii, takie jak fizjoterapia, osteopatia i terapia manualna, mogą pomóc w rozwiązaniu napięć i blokad kręgosłupa.
Dla przewlekłych bólu pleców zaleca się interdyscyplinarne programy leczenia, które koncentrują się na przyczynach bólu i łączą różne moduły. Połączenie działań pasywnych i aktywnych, takich jak terapie cieplne i ukierunkowana rehabilitacja, może wspierać mobilność i łagodzić bóle.
Dodatkowo, akupunktura jest przez ekspertów zalecana jako skuteczna forma terapii. Badania sugerują, że skuteczność terapii jest większa niż w przypadku sześciomiesięcznej standardowej terapii z użyciem leków i fizjoterapii. Indywidualne dostosowanie leczenia jest kluczowe dla sukcesu terapii.
Nieinwazyjne leczenie
Nieinwazyjne leczenie w przypadku niespecyficznych bólu pleców obejmuje różne metody, które mają na celu łagodzenie bólu i poprawę ruchomości. Należą do nich terapia manualna, mobilizacja i terapie cieplne. Te ostatnie, takie jak poduszki grzewcze lub plastry rozgrzewające, mogą być skuteczne w krótkim okresie, w połączeniu z ćwiczeniami.
Fizjoterapia, w tym terapia manualna i chiropraktyka, pomaga w rozwiązaniu napięć mięśniowych i blokad stawowych, szczególnie w środkowej i górnej części pleców. Sensowna kombinacja aktywnych działań, takich jak rehabilitacja, i pasywnych działań, takich jak masaże, wspiera mobilność pleców i przyczynia się do łagodzenia bólu.
W przypadku przewlekłych bólu pleców bez specyficznej przyczyny eksperci zalecają podejście integracyjne, które łączy terapię bólu, psychoterapię i terapię ruchową. Te połączone podejścia mają na celu trwałe poprawienie jakości życia osób dotkniętych tym problemem.
Leczenie farmakologiczne
W przypadku niespecyficznych bólu pleców leczenie farmakologiczne często jest tymczasowym rozwiązaniem, aby złagodzić objawy i wspierać aktywność fizyczną. Do najczęściej stosowanych leków należą niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen i diklofenak, które mają zarówno działanie przeciwbólowe, jak i przeciwzapalne. Ważne jest jednak, aby omówić stosowanie leków przeciwbólowych z lekarzem, aby uniknąć niepożądanych skutków ubocznych.
W trakcie terapii pacjenci powinni stopniowo zmniejszać dawkę leków przeciwbólowych, ponieważ poprawa stanu treningowego zazwyczaj wiąże się z mniejszą potrzebą stosowania leków przeciwbólowych. Długoterminowo jednak należy skupić się na leczeniu przyczynowym bólu pleców. Wyłączne poleganie na terapiach farmakologicznych może być ryzykowne, ponieważ często tylko leczą objawy, a nie rozwiązują podstawowych problemów. Dlatego kluczowe jest podjęcie kompleksowych działań w celu poprawy zdrowia pleców.
Podejścia fizjoterapeutyczne
Podejścia fizjoterapeutyczne, takie jak terapia manualna, chiropraktyka i osteopatia, są skuteczne w łagodzeniu dolegliwości w górnej i środkowej części pleców. Metody te mają na celu rozwiązanie napięć mięśniowych i blokad stawowych. Ortopedzi mogą wystawić skierowanie do gabinetu fizjoterapeutycznego, gdzie zostanie sprawdzona ruchomość i funkcja kręgosłupa.
W leczeniu fizjoterapeutycznym stosowane są ukierunkowane techniki mobilizacji i stabilizacji. Badania potwierdzają skuteczność terapii manualnej, która osiąga wyniki porównywalne z lekami przeciwbólowymi.
Co więcej, rehabilitacja koncentruje się na aktywnych ćwiczeniach, które pacjent wykonuje samodzielnie, aby poprawić mobilność i siłę mięśni. Fizjoterapeuci integrują ukierunkowane ruchy rozciągające i masaże w terapii oraz oferują pacjentom ćwiczenia, które wzmacniają gorset mięśniowy kręgosłupa. Te podejścia nie tylko przyczyniają się do łagodzenia bólu, ale także wspierają lepszą świadomość ciała i długoterminowe zdrowie kręgosłupa.
Prewencja bólu pleców
Prewencja bólu pleców wymaga regularnej aktywności fizycznej, szczególnie poprzez ukierunkowane ćwiczenia wzmacniające i stabilizujące mięśnie tułowia. Badania wykazują, że takie treningi mogą znacznie zmniejszyć częstotliwość ataków bólu pleców, z redukcją sięgającą nawet 50%. Ważne jest, aby trening odbywał się kilka razy w tygodniu, aby osiągnąć optymalne wyniki.
Oprócz ćwiczeń należy zwracać uwagę na ograniczenia, takie jak unikanie podnoszenia ciężarów i ostrożne schylanie się, aby zapobiec ostrym bólowi pleców. Skoordynowana terapia ruchowa może nie tylko złagodzić bóle pleców, ale także wspierać ogólne zdrowie fizyczne i redukować napięcia.
Poprzez prowadzenie aktywnego stylu życia i zwracanie uwagi na mechanikę ciała można skutecznie przeciwdziałać problemom z plecami. Regularna aktywność fizyczna jest zatem kluczem do bezbolesnych pleców i lepszego samopoczucia.
Aktywność fizyczna i sport
Regularna aktywność fizyczna odgrywa kluczową rolę w prewencji problemów z plecami oraz w wzmacnianiu mięśni. Szczególnie ważne są ćwiczenia wzmacniające głębokie mięśnie tułowia. Dyscypliny sportowe, takie jak joga, nordic walking, lekkie bieganie, pływanie i aqua-gimnastyka, okazały się szczególnie skuteczne w pozytywnym wpływie na bóle pleców.
Siedzący tryb życia i brak ruchu są znaczącymi czynnikami ryzyka powstawania dolegliwości pleców. W przypadku ostrych niespecyficznych bólu pleców zaleca się jednak, aby mimo to się poruszać i kontynuować codzienne aktywności, aby zapobiec przewlekłości dolegliwości.
Ukierunkowane i regularne treningi siłowe mogą pomóc w wzmocnieniu mięśni i poprawie stabilności kręgosłupa. Dzięki połączeniu ruchu i specjalnych ćwiczeń zdrowie pleców może zostać trwale poprawione.
Czynniki psychiczne w przypadku bólu pleców
Czynniki psychiczne odgrywają znaczącą rolę w przypadku bólu pleców. Utrzymujący się stres i obciążenie psychiczne mogą prowadzić do stałego napięcia mięśniowego, co nasila bóle pleców. Badania wykazują, że ponad 70 procent osób z bólem pleców również cierpi na stres. W wielu przypadkach bóle pleców mogą występować jako choroba psychosomatyczna lub zaburzenie somatoformiczne, gdy nie można zidentyfikować organicznej przyczyny.
Trwałe psychiczne dyskomforty mogą intensyfikować odczuwanie bólu; osoby dotknięte tym problemem często odczuwają bóle intensywniej. Ponadto psychospołeczne czynniki ryzyka, takie jak przeciążenia w pracy i niewystarczające zadowolenie z pracy, często są związane z bólem pleców, który jest diagnozowany bez organicznych przyczyn. Te powiązania pokazują, że holistyczne podejście do leczenia bólu pleców jest konieczne, aby uwzględnić zarówno aspekty fizyczne, jak i psychiczne.
Czynniki ryzyka bólu pleców
Ból pleców może być sprzyjany przez różne czynniki ryzyka. Do najczęstszych przyczyn należą podnoszenie i noszenie ciężkich ładunków oraz niewłaściwe postawy ciała, które obciążają kręgosłup i mięśnie. Również wibracje w miejscu pracy odgrywają rolę. Aspekty psychospołeczne, takie jak niezadowolenie z pracy i konflikty społeczne, dodatkowo zwiększają ryzyko wystąpienia bólu pleców. Otyłość stanowi istotny czynnik ryzyka, ponieważ zwiększa obciążenie kręgosłupa, co może prowadzić do bólu.
Brak ruchu jest kolejnym ważnym czynnikiem ryzyka. Nieaktywny styl życia może osłabiać siłę mięśni i kości oraz prowadzić do słabszego wsparcia kręgosłupa. Ponadto niezdrowa dieta, często związana z otyłością i brakiem ruchu, przyczynia się do powstawania bólu pleców. Dlatego ważne jest, aby zwracać uwagę na swój styl życia, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia bólu pleców.
Otyłość
Otyłość jest jednym z głównych czynników ryzyka bólu pleców. Dodatkowa waga mocno obciąża kręgosłup i może wywoływać bóle. Brak ruchu oraz niewłaściwe postawy, które często towarzyszą otyłości, nasilają problem. Przeciążenie stawu krzyżowo-biodrowego i trzonów kręgowych zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia bólu pleców.
Ukierunkowana utrata wagi może pomóc w zapobieganiu bólowi pleców lub zmniejszeniu jego intensywności. Ponadto zrównoważona dieta jest kluczowa dla promowania ogólnego zdrowia i ruchomości. Osoby z otyłością powinny regularnie uprawiać sport, aby wzmocnić mięśnie i zminimalizować ryzyko niewłaściwych postaw.
Ogólnie ważne jest zrozumienie powiązań między otyłością a bólem pleców, aby podjąć działania prewencyjne. Zdrowy styl życia może nie tylko zmniejszyć wagę, ale także poprawić samopoczucie i znacząco podnieść jakość życia.
Wiek i predyspozycje genetyczne
Wiek odgrywa kluczową rolę w powstawaniu bólu pleców, szczególnie między 50 a 70 rokiem życia, kiedy to częstość występowania znacznie wzrasta. Związek ten jest częścią naturalnego procesu starzenia, w którym kręgosłup traci elastyczność, a dyski oraz stawy kręgowe ulegają zużyciu. Te zmiany mogą powodować bóle i dolegliwości. Ponadto nie można zignorować predyspozycji genetycznych, ponieważ obciążenia rodzinne mogą zwiększać ryzyko problemów z kręgosłupem. Statystycznie około 80% populacji w ciągu swojego życia zgłasza bóle pleców, które mają tendencję do wzrostu z wiekiem. Oprócz aspektów fizycznych, czynniki stylu życia, takie jak brak ruchu i niewłaściwe postawy, również przyczyniają się do powstawania bólu pleców, które występują częściej w starszym wieku. Ponadto czynniki psychiczne, takie jak stres i depresja, które również wzrastają z wiekiem, mogą dodatkowo wpływać na odczuwanie bólu. Dlatego zarówno wiek, jak i czynniki genetyczne są ważnymi aspektami w kontekście bólu pleców.
Podsumowanie
Ból pleców stanowi poważny problem zdrowotny, który dotyka wiele osób i uznawany jest za chorobę cywilizacyjną. Prawie każdy człowiek w ciągu swojego życia przynajmniej raz styka się z tym cierpieniem, co podkreśla powszechny charakter tych dolegliwości. Szczególnie kobiety w każdej grupie wiekowej są bardziej podatne na bóle pleców, a ten wzór odzwierciedla się również w innych rodzajach bólu.
Klasyfikacja bólu pleców różni się w zależności od lokalizacji i czasu trwania, które mogą być ostre, podostre lub przewlekłe. Statystyki pokazują, że 27-40% Niemców cierpi na bóle pleców, przy czym około 70% z nich jest dotkniętych przynajmniej raz w roku.
Te liczby jasno pokazują, że bóle pleców są jedną z najczęstszych przyczyn wizyt u lekarza, ustępując jedynie infekcjom dróg oddechowych. Aby zwiększyć jakość życia osób dotkniętych tym problemem, ważne jest podejmowanie działań prewencyjnych i odpowiedzialne podejście do tej powszechnej kwestii. Wczesna wizyta u lekarza i ukierunkowane terapie mogą pomóc w złagodzeniu dolegliwości i poprawie zdrowia pleców.
Źródło: istockphoto AsiaVision
0 Kommentare